Langdurige slapeloosheid, wanneer het onderbewuste alarm slaat
Chronische slapeloosheid laat misschien wel beter dan welke andere ervaring ook zien hoe krachtig ons onderbewustzijn is
Chronische slapeloosheid laat misschien wel beter dan welke andere ervaring ook zien hoe krachtig ons onderbewustzijn is
Slaap is niet op te roepen, af te dwingen of onder controle te krijgen. En dat is nu juíst wat we wél willen en pogen als we in een periode van langdurige slapeloosheid verzeild zijn geraakt. Actief werken aan slaap doen we juist niet, want als we de aandacht daarop focussen glipt het weg. Net als bij de lantaarn in de duisternis waarmee je de donkerte poogt te kunnen vangen.
‘Slaapmisperceptie een hele mooie term maar “als ‘ie gebruikt wordt vind ik ‘m dubieus”.. zei ik laatst in een van de sessies. Ik vind de term dubieus niet om de term op zich maar om de bedoeling er achter van degene die de term gebruikt. De context waarin de term gebruikt wordt is bepalend, sterker nog; kan bepalend zijn bij het herstel van degene die chronische slapeloosheid ervaart. In mijn eigen ervaringsverhaal popt de term voor het eerst op in de kamer van mijn huisarts, ondertussen bijna...
‘De oplossing ligt niet in extra lang in bed doorbrengen’ Een van de meest voorkomende valkuilen waar we intrappen: de gedachte van: -hoe langer we in bed liggen, des te meer kans op slaap-. We denken het niet alleen, we doen het allemaal en dat is een gemiste kans.